Yqvbmun

Ten artykuł od 2008-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Instytucjonalizacja międzynarodowa w ogólnym rozumieniu jest to dążenie określonych uczestników do ustanowienia więzów interakcji i komunikowania dla wspólnego rozwiązywania pojawiających się nowych problemów międzynarodowych.

W rozumieniu praktycznym, od początku XIX wieku, instytucjonalizacja międzynarodowa realizowana była przez tworzenie różnorodnych instytucji międzynarodowych, m.in.:

• konferencje międzynarodowe (np.: Kongres wiedeński – 1814-1815)
• tworzenie organizacji międzynarodowych (międzyrządowych i pozarządowych) od połowy XIX wieku, a zwłaszcza po 1945 r.,

Procesy instytucjonalizacji obejmują stosunki:

• a) bilateralne (dwustronne),
• b) wielostronne,
• c) regionalne,
• d) sojusze,
• e) wspólnotowe,
• f) różne inne dziedziny życia międzynarodowego.

Cechą charakterystyczną instytucjonalizacji międzynarodowej od końca XX i początku XXI wieku jest uzupełnianie interakcji instytucji międzyrządowych przez działalność organizacji i interakcji pozarządowych. Zjawisko to (wzrost udziału aktywności organizacji pozarządowych) jest wynikiem globalizacji. Uzupełnianie instytucjonalizacji międzynarodowej przez udział organizacji pozarządowych powoduje przyspieszenie interakcji międzynarodowych pod względem ilościowym i jakościowym.